Als het gaat om medicijnen voor een lang leven, vraag je je zeker af, omdat de medische wetenschap zo geavanceerd is, moet er een soort medicijn zijn dat je kan helpen langer te leven. Zit het alleen in de verscheidenheid aan gezondheidssupplementen op de markt?

Pardon, Dr. Topol vertelde ons botweg dat de meeste van deze supplementen een IQ-belasting zijn. Een voorbeeld dat hij aanhaalde, is visolie, die populair is bij veel mensen. In 2019 werden de resultaten van een grote bed-side trial genaamd VITAL gepubliceerd. Vijfentwintigduizend en eenenzeventig extreem gezonde volwassenen werden meer dan vijf jaar gevolgd door de wetenschappers.

De wetenschappers probeerden één ding uit te zoeken: elke dag een standaarddosis omega-3 visolie eten. Dat wil zeggen, het soort visolie dat we normaal in de supermarkt kunnen kopen, dat de mix van EPA en DHA bevat, kan het hart- en vaatziekten en kanker buiten houden zoals de legende wil?

Het is niet geldig. Het was volledig ineffectief.

Of het nu ging om de algehele incidentie van cardiovasculaire crises of kanker, er was geen significant verschil tussen degenen die visolie aten en degenen die een placebo kregen. Denk je dat je een diepe reiniging van je bloedvaten uitvoert door elke dag dat grammetje visolie te slikken? In feite, wat? Het is alsof je huis in brand staat en je water in het vuur giet met een heel klein glas witte jenever. Wat nog erger is, langdurige overmatige inname van DHA zal de immuunfunctie van het lichaam verminderen en de bloedplaatjesaggregatie beïnvloeden.

Visolie is een goed ingeburgerd supplement, maar hoe zit het met enkele van de nieuwste technologieën? Bijvoorbeeld, bloeduitwisselingstherapie, NAD + supplementen, die populair zijn bij miljardairs uit Silicon Valley en klinieken voor levensduur. Klinkt erg sci-fi en high-end. Maar deze methoden van "biohacking" missen ofwel bewijs van klinisch voordeel uit grote gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken bij mensen, of brengen aanzienlijke risico's met zich mee, zei Topol. Laten we beginnen met bloedtransfusietherapie. Je hebt waarschijnlijk gehoord van een miljardair uit Silicon Valley, Brian Johnson, die ooit het bloed van zijn jonge zoon heeft laten wisselen in de hoop veroudering om te keren door jong bloed te injecteren.

Natuurlijk gaf Johnson later zelf toe dat de bloedtransfusie niet het gewenste effect had. Hoewel sommige bedrijven jonge plasma-infusies en plasmavervangende therapieën aanbieden tegen prijzen tot wel $10.000 per liter, zei Topol. In feite zijn er echter heel weinig studies naar bloedtransfusie bij mensen, en die studies hebben in feite geen genezing gevonden. Bijvoorbeeld, een kleine gerandomiseerde trial van negen Alzheimer-patiënten, waarbij gebruik werd gemaakt van bloedplasma gedoneerd door jonge mensen, vond geen effect.

In het bijzonder benadrukte Topol dat, naast hun hoge kosten en gebrek aan bewijs van werkzaamheid, plasma-transfusie en plasmavervangende therapie een ernstig risico op ziekteoverdracht met zich meebrengen.

En NAD + supplementen. NAD + is een metaboliet geproduceerd door mitochondriën, die een centrale rol speelt in het energiemetabolisme: het kan de reparatie van menselijke genen bevorderen en de verouderingssnelheid van fijne cellen vertragen. Naarmate we ouder worden, nemen de NAD + -niveaus af. Dus veel bedrijven begonnen enkele zogenaamde "wondergeneesmiddelen" te verkopen die de NAD + -secretie van het lichaam opnieuw kunnen verhogen. Bijvoorbeeld NR en NMN, waarvan er één vitamine B3 is en de andere een organische kleine molecule, die na binnenkomst in het menselijk lichaam wordt omgezet in NAD +, wat ook een high-tech zegen is van "wat te eten."

Maar Topol zegt dat deze producten eigenlijk breed worden verkocht zonder dat ze überhaupt zijn bewezen in klinische onderzoeken bij mensen. In feite werkt NAD + in het lichaam, maar is ook afhankelijk van de eigen secretie van het lichaam van vele andere stoffen; het simpelweg innemen van synthetische vergelijkbare stoffen van buiten het lichaam is waarschijnlijk vergeefs. Wat nog angstaanjagender is, is dat sommige onderzoeksinstellingen en biofarmaceutische bedrijven ook opzettelijk de bijwerkingen ervan verbergen, zoals het verhogen van het risico op kanker:

Dus de vraag is, wat werkt er precies?

Er is één nieuw medicijn dat mogelijk effectief is, en dat is een GLP-1 medicijn waar veel mensen van hebben gehoord, zoals semaglutide of tirzepatide. Deze medicijnen werden oorspronkelijk gebruikt om diabetes en obesitas te behandelen.

Hoe kunnen medicijnen voor de behandeling van diabetes en obesitas mensen helpen langer te leven? In zijn boek maakt Tobol een disruptieve bewering dat de schijnbaar uiteenlopende en kortstondige ziekten hartziekten, kanker en Alzheimer een gemeenschappelijk onderliggend mechanisme delen: chronische ontsteking en disfunctie van het immuunsysteem.

Laten we beginnen met hartziekten. De conventionele wijsheid is dat atherosclerose is wanneer bloedvaten "verstopt" raken door olie, net zoals waterbuizen verstopt raken door vuil. Maar de essentie is ontsteking van de wanden van bloedvaten, en alle ontstekingen worden uiteindelijk veroorzaakt door ons immuunsysteem.

Topol sprak over een schokkend bewijs. In een grote bed-side trial genaamd CANTOS, injecteerden wetenschappers patiënten met hartziekten met een krachtig ontstekingsremmend medicijn (canadumab) dat specifiek bloedvatontstekingen veroorzaakt door het immuunsysteem remt. Wat gebeurde er? Niet alleen daalden de hartaanvallen significant, maar zelfs de incidentie van fatale longkanker werd onverwacht significant verminderd.

Je ziet, dit "één steen, twee vliegen" wonder bevestigt dat cardiovasculaire ziekten en kanker dezelfde ontstekingsschakelaar delen.

En dan is er nog kanker. Kanker zelf is meestal niet dodelijk; wat echt doodt, is de "metastase". De voorwaarde voor kankercellen om te zwerven en te zaaien in het lichaam is dat ze een sterk gecamoufleerd vermogen moeten ontwikkelen om het verouderende immuunsysteem te ontwijken.

Zolang ons immuunsysteem sterk blijft, kunnen ze in de overgrote meerderheid van de gevallen kankercellen aan hun wortels vastzetten, zei Tobol.

Tot slot, kijk naar neurodegeneratieve ziekten. Vroeger dacht de medische professie dat de hersenen, beschermd door de bloed-hersenbarrière, een eiland waren dat minder werd beïnvloed door het immuunsysteem. Maar nu weten we dat een type macrofaag genaamd microglia in de hersenen verblijft, dienstdoend als wachters en vuilnisopruimers om de gezondheid van de hersenen te bewaken.

Echter, naarmate we ouder worden, raken deze wachters uitgeput en vervallen ze in een staat van "eindstadium ontsteking", waarbij ze niet alleen stoppen met het opruimen van metabolisch afval, maar in plaats daarvan pro-inflammatoire factoren beginnen af te geven die synaptische synapsen vernietigen en hersencellen doen afsterven.

Tobol is botweg: Zonder dit "ontstekingsoproer" in de hersenen, zouden Alzheimer en Parkinson moeilijk echt vernietigend zijn geweest.

Aangezien de grondoorzaken van alle ziekten kunnen worden toegeschreven aan immuunstoornissen en chronische ontsteking, biedt dit ons een veelbelovende doorbraak.

Deze drie chronische doders nemen doorgaans tot twee decennia of langer de tijd om zich te verbergen en te broeden, waardoor mensen een extreem breed "vroege onderscheppingsvenster" krijgen, zei Topol.

Dus hoe stoppen we het? GLP-1 medicijnen komen van pas: een grote gerandomiseerde trial met 17.600 obese patiënten met een geschiedenis van hartziekten toonde een 20% vermindering van het risico op hartaanval, beroerte en cardiovasculaire sterfte in de behandelgroep na drie jaar gebruik van methotrexaat. Wat nog interessanter is, is dat in het lichaam van deze patiënten eerst het risico op ontsteking en hart- en vaatziekten afnam, gevolgd door gewichtsverlies.

Wat betekent dit? De onderliggende logica van GLP-1 dat levens redt, gaat veel verder dan "fysiek gewichtsverlies maakt mensen gezonder", maar het leidt en vermindert onafhankelijk chronische ontsteking in het hele lichaam, waardoor het cardiovasculaire risico wordt verminderd.

Nog verbazingwekkender is dat GLP-1 medicijnen ook revolutionair potentieel vertonen bij de behandeling van neurodegeneratieve ziekten. In een bed-side trial van patiënten met vroege Parkinson-ziekte, voorkwam het gebruik van GLP-1 succesvol de verslechtering van motorische symptomen bij patiënten met vroege Parkinson-ziekte, en de bescherming bleef voortduren na stopzetting.

Dit is een groot mysterie in de biologie: veel macromoleculaire GLP-1 medicijnen kunnen de bloed-hersenbarrière simpelweg niet in grote, directe hoeveelheden penetreren. De wetenschappers speculeren dat deze groep "darmhormonen" mogelijk een "afstandsbedienings" mechanisme gebruikt - ze passeren een "darm-hersen-as". Signalen worden rechtstreeks naar de cortex en hypothalamus gestuurd, waardoor het "ontstekingsoproer" dat neurodegeneratie in de hersenen veroorzaakt, wordt afgesloten zonder de fysieke barrière te doorbreken.

Met andere woorden, de sleutel tot het behandelen van een terminale ziekte in de hersenen ligt eigenlijk in de darmen.